Toeristje spelen

Vanochtend stond ik om 9 uur weer in Grand Case om de groep op sleeptouw te nemen door het eiland. We hebben de noordelijke route genomen vanaf Grand Case, via Pinel Island, Orient en Oyster Pond. Af en toe er even uit en fotootjes maken van de omgeving en natuurlijk 'luisteren' naar de verhalen die erbij horen.
Het doel was Philipsburg waar kadootjes en andere gadgets gekocht moesten worden, ik kan je zeggen dat de werkomgevingen van de mensen straks veel sint maarten zullen laten zien (pennen, mokken, shirts en noem maar op)
We hebben geluncht in de '12 Metre Yacht Club'. Daar kwam ik Colin Percy ook nog tegen die ik erg oud geworden vond. Colin bezit een van 's werelds beste dagtochten: de 12 Metre Challenge. Dit is een tochtje van een uur voor toeristen met een beroemde boot uit de Americas Cup, fotootjes, shirts en nu dus ook nog een restaurant erbij.
Hierna zijn we via Cay Hill gereden, waar ik de mensen ons oude huis nog heb laten zien. Het is helemaal begroeid en leuk. En erg mooi was ook dat de zuurzak van 12 jaar geleden er ook nog steeds stond.
Eindpunt heet de jachtclub waar ik nog wat voor Mirian mocht doen en het team naar de inmiddels door Niels en Anita overgevaren boot is vertrokken.
Een heerlijk dagje toerist uithangen zonder de geplande shirtjes voor de kinderen te kopen. Dat mag ik morgen nog even doen.

Het feestje voor de vrijwilligers begint over een half uurtje. Dus pc-tje afsluiten is geen slecht idee.... :-). Morgen is de vliegdag. Misschien vind ik nog een hoekje voor een berichtje, maar reken pas op een finale op zaterdag als de jetlag dat toelaat. Toedeloe.

Heerlijk gezeild

Ok, het is al woensdagmiddag, maar ik doe net even of ik netjes iedere dag een stukje schrijf.

Dinsdag! Het WinScore Dream Team wilde gaan zeilen naar Anguilla en hadden me meegevraagd. Uiteraard zag ik het wel zitten om een dagje te zeilen. Zo gezegd, zo gedaan. Niels gaf me al snel het roer en ik heb ontzettend genoten. De wind was niet sterk en er stond best wel een flinke deining, maar toch lukte het netjes om met deze boot - waar ik al de meest enge verhalen over gehoord had - rustig door de golven te snijden. Hij was eigenlijk best wel goed getrimd. Tegen dat we een focus punt van Anguilla konden nemen als koers heeft Galina het roer overgenomen en haar eerste stuurvrouwstalenten mogen laten zien. Het ging uiteraard prima. Ten noorden van Anguilla ligt een onbewoond eilandje (als je de geiten niet meetelt) met de naam "Scrub Island". Geen idee waar de naam vandaan komt, maar 'vroeger' was dit een favoriete plaats van ons. Net voorbij het kanaaltje tussen Anguilla en Scrub ligt een baai en daar zijn we voor anker gegaan. Beste, Peter W en Kees Jan zijn naar de kant gezwommen en hebben het strand mogen aanschouwen. Volgens hun woorden hadden ze nog nooit zo'n mooi strand gezien met hele kleine ronde steentjes in het wit en roze.
Niels heeft de gehuurde duikersuitrusting omgedaan en is gaan kijken of het een beetje leuk was om te duiken. Helaas viel dat een beetje tegen bij de boot en omdat de zee nogal deinerig was, heeft ie het niet aangedurfd om meer naar de kant een duik te maken (de golven sloegen met een hoogte van soms 3 meter neer.)
Anita en Lasse waren ook mee, Lasse leek een beetje last van zeeziekte te hebben en Anita had een tik van Niels gehad tijdens een overstagmanouvre, dus die zijn even gaan liggen terwijl we voor anker lagen.
Omdat het duiken niets werd hebben we vrij vlot het anker weer opgehaald en zijn teruggevaren naar Grand Case. Helaas viel de wind nogal weg en hebben we het laatste stuk mogen moteren.

In de baai van Grand Case heeft Niels Beste en Peter W nog even mee onder water genomen om het duiken te ondervinden. Gezien hun reacties denk ik niet dat dit de laatste keer is dat ze onderwater gaan ...
Het was toen ook al bijna donker (zie de foto met de zonsondergang) en begonnen de magen aan te geven dat het weer tijd was voor.
We zijn toen het dorp ingegaan, waar toevallig ook een bazar was. Dus veel eten aan de straat, muziek en natuurlijk veel spullen die je alleen als toerist zou willen kopen.
Ik ken Grand Case vooral van de goede restaurantjes en een daarvan in particular: Le Cottage. Ik had de groep min of meer uitgenodigd om daar te gaan eten en leuk was dat de eigenaren me na 4 jaar gewoon herkenden alsof ik een wekelijkse klant was. Na een uurtje zaten we met 10 aan een tafel hebben weer ouderwets mogen genieten van het heerlijke eten en de geweldige ambiance van de jongens.
Tegen half een hadden we de buik vol en de portemonnaie leeg. Ik heb super genoten!!!! Een heerlijke vakantiedag.

Maandag afsluitdag

Denk je dat je weinig te doen hebt, als er op zondag niet gevaren wordt. Ik wilde maandag gebruiken voor een paar bezoekjes en het bijwerken van de log met een paar leuke foto's, maar dat werd dus een dag van updaten, evalueren lijstjes uitprinten en ga zo maar door. Net als altijd.
's Avonds zijn we met het hele kernteam van de regatta wezen eten in "Pineapple Pete", dat begint inmiddels een goed alternatief te worden op de traditionele Niet-Kaasfondue (omdat de kaasfondist op maandag gesloten is....)

Windsnelheid 0 knopen!

Nog nooit gebeurd: alle races zijn afgelast door gebrek aan wind. Vorig jaar was het al weinig, maar nu was er echt helemaal geen wind, uit geen enkele richting. Heel gek, want dat betekent ook dat er dus geen resultaten zijn en dus ook geen stress om de resultaten verwerkt te hebben voor 6 uur, als de prijsuitreiking is. Eigenlijk dus stress om het gebrek ervan.
Ik ben de hele dag nog wel bezig geweest om de resultaten op het internet te krijgen. Onze site bleek gecrasht en gereset. Kon er vandaag dus wel weer bij. Heb nu de resultaten erop als html uitdraaien uit het programma. Maar goed, als het er maar op staat.
Het winscore team heb ik de hele dag nog niet gehoord of gezien, weet dus niet hoe het met hen gaat.
Ik ga nog proberen om de overall resultaten op het scherm te krijgen zodat de sponsors gelukkig blijven en we het geld niet terug hoeven te geven.